Sultangazi

Her zaman kalın kalçalı bir vücut isterim; incecik hatlar yerine etin dolgunluğunu, taşan kıvrımları, kavranınca avuçta kalanı severim. Mimar Sinan Şehir Ormanı’nın sessiz yollarında, Eski Edirne Asfaltı’ndaki ışıkların altında bu bedeni hissederek yürümek ayrı bir heyecan. İster Cebeci Mahallesi’ndeki sakin bir odada, ister Uğur Mumcu Mahallesi’nde kısa bir mola verelim. Uzun bacaklarımı beline dolayıp ritmi …

Bugün içimde garip bir elektrik var. Sabahın erken saatlerinde bile tenimde bir sıcaklık dolaşıyor; sanki birileri dokunmayı bekliyor. Sultangazi’nin eski, geniş sokaklarında dolaşırken, Habibler’den Kent Ormanı’na kadar her yer bana aynı şeyi fısıldıyor: rahat ve yalnız bir eve ihtiyacım var. Uğur Mumcu’dan 75. Yıl’a kadar bildiğim her köşeyi, hızlıca çıkabileceğim asansörleri, sessiz koridorları… Hepsi birer …

İçim hâlâ Eski Edirne Asfaltı’nda yankılanan korna sesleriyle dolu, Cebeci’den geçerken durdu taksi. Arabadan inmeden önce kulağıma eğildiğimde sesim kendiliğinden çıkıverdi: “Seni burada bırakamam.” Habibler’e doğru kıvrılırken, 75. Yıl’ın ışıkları camdan içeri sızıyordu. Kalçalarım koltuğa yapışmış, nefesim kısa. Balık etli vücudumun her kıvrımı, ince kumaşın altından kendini hissettiriyor; tenim hâlâ yolculuğun sıcaklığını taşıyor. Uğur Mumcu …

Sadece Rus kadınlar hoşuma gidiyor, başkasına kapıyı açmıyorum. Kapıyı açtığım anda sıcak avuçlarım göğsünde geziniyor, dudaklarım kulak memende gezdirip nefesimi ensene üflüyorum. Sultangazi’nin 75. Yıl Mahallesi’ndeki apartman koridorunda ayak seslerim kısık, ama odaya adımımı atınca sesim sertleşiyor. İki saatte hem Mimar Sinan Şehir Ormanı’nın serinliğini hem Sultançiftliği’nin kalabalığını unutacaksın. Metro durağına iki dakikalık yürüme mesafesindeyim; …

Parmaklarım sırtında ilk kez gezindiğinde, nefesindeki o minik titremeyi duyuyorum; kokun, eski edirne asfaltı üzerindeki ıslak toprağı andırıyor. Yavaş yavaş iniyorum, her kasını tek tek hissediyorum, gerilimini çözüyorum, aynı anda başka bir gerilimi de uyandırıyorum. İki uzun nefeslik bir duraklama, sonra kısa bir öpücükle devam ediyorum; parmaklarım omuzlarından beline kayarken sesin hafifçe yükseliyor. Habibler’den gelmişsin, …

Parfümümle dolu o dar koridor, asansörün kapısı açılır açılmaz fark edilir. Sultangazi Haseki Eğitim’den Cebeci Mahallesi’ne kadar uzanan gece sessizliğinde, yalnızca bakışlarımla davet ediyorum; seni o sakin otel lobisine, son dakika bile gelsen, yavaş yavaş yaklaşıyorum. Kısa boyumun altında gizlenen dolgun hatlarım, gözlerimi üstünden ayırmadığım sürece seni tamamen içine çekiyor. Sultangazi Kent Ormanı’nın karanlık ağaçları …

75. Yıl Mahallesi’nin dar sokaklarından Sultançiftliği’ne doğru yol alan taksiden inerken burnuma hafif vanilya ve yasemin karışımı bir koku siner. Mimar Sinan Şehir Ormanı’nın karanlık ağaçlarının arasından süzülen ışık, perdeleri aralık bıraktığım küçük dairenin içine süzülür; uzun eteğimle kapıda belirirken başımdaki tülbentin altında kalan dalgalı saçlarım omuzlarıma dökülür, gözlerimin içindeki davet net ve açıktır. Seni …

Uzun bir günün ardından kapıyı açtığımda, tenimde hâlâ dışarıdaki soğuk duruyor. Habibler’den Eski Edirne Asfaltı’na kadar koşturup durmuşum, ama şimdi tek istediğim kendi ritmimle nefes almak. Cebeci’den Uğur Mumcu’ya kadar tanıdığım her sokak, o anki aceleyle dolu; ben ise sadece burada, huzurlu bir nefesin içinde kaybolmak istiyorum. Üniversiteli bir kızın doğal ritmiyle geliyorum: ne fazla …